Lech Poznań - Zagłębie Lubin (2:2)
Niepokonany u siebie Lech wymagał szczególnego przygotowania od wyrachowanego Zagłębia Lubin. Leszek Ojrzyński najwyraźniej przekazał jasną instrukcję: zapomnijcie o połowie rywali, macie przetrwać. Chodziło nie tylko o pierwszy kwadrans (w tej fazie Zagłębie jeszcze nie straciło gola), w którym Damian Dąbrowski aż musiał zejść z boiska po blokowaniu strzału głową.
Pierwszy celny strzał oddał Bengtsson w 17. minucie, jednak Zlatan Alomerović bronił z łatwością. Zdecydowanie trudniejsza była próba Agnero po 30 minutach, po której golkiper wybił nad poprzeczkę. Jeszcze Jagiełło po odbiciu od Dąbrowskiego posłał piłkę obok słupka i stopniowo licznik strzałów przekroczył 10… bez efektu.
Gdy wybiło 45 minut, czas doliczony przyniósł szokujący ciąg zdarzeń. Wrzut Joela Pereiry na własnej połowie okazał się za lekki, by Marcel Reguła nie przejął piłki przed Skrzypczakiem. Minął go z łatwością, następnie podciął nad wychodzącym Lisem i stadion ucichł w niedowierzaniu.
Tuż po wznowieniu gry świeżo wprowadzony Sebastian Kerk był bliski podwojenia przewagi, gdy wrzutka Dziewiatowskiego pozwoliła mu uderzyć głową. Od uda Gurgula piłka wyszła obok słupka. Ostatecznie Lech wyrównał po tym, jak w 51. minucie Patrik Walemark był podcięty przez Kocabę i sam wymierzył sprawiedliwość z karnego.
Jeszcze petarda Terry’ego Yegbe była blisko „złapania” słupka bramki gości w 56. minucie, zanim Marcel Reguła znowu to zrobił! Tym razem dwie wygrane główki Kocaby i Dziewiatowskiego wypuściły go solo między obrońców i ponownie podciął nad Lisem.
Sytuacja stawała się coraz bardziej frustrująca dla mistrzów Polski, ale nawet trzy zmiany Frederiksena nie pozwoliły odzyskać kontroli nad meczem. Zagłębie grało wyżej niż w pierwszej części, za to broniło się równie zaciekle. Raz za razem wyrównania szukał Filip Jagiełło, bez efektu.
Raz jeszcze błąd Zagłębia trzeba było wymusić. W 81. minucie Damian Michalski wyleciał z boiska, gdy spowodował upadek wychodzącego sam na sam Yannicka Agnero. Z wolnego uderzał Palma - zatrzymany przez Alomerovicia - a Agnero minimalnie chybił moment później.
Goście wykorzystywali więc każdą okazję do wstrzymywania gry, powodując wybuchy gniewu z trybun z każdą uciekającą minutą. W 90+2. minucie Agnero w trudnym położeniu posłał piłkę obok słupka i wreszcie przyszła 90+4. minuta, gdy Luis Palma znalazł głowę Gurgula wrzutką, a ten dał wyrównanie. Na więcej nie pozwolił czas mimo 30 strzałów!

Legia Warszawa - Raków Częstochowa (2:4)
Obaj trenerzy znają się jak łyse konie, więc element zaskoczenia był istotny. Marek Papszun postawił na 16-letniego debiutanta Franciszka Stępniewskiego, jednak taktycznie zdecydowanie lepiej wyglądała drużyna gości. Już w 3. minucie Emreli był o włos od prowadzenia, Hindrich końcami palców wybił piłkę.
Nie oglądaliśmy w pierwszych 20 minutach więcej celnych strzałów, jednak przewaga „Medalików” była widoczna gołym okiem. Tkwiąca w swojej tercji Legia pozostawała zaskakująco bezradna i nerwowa w obronie.
Gdy po 20 minutach w końcu gospodarze wyszli wyżej i wydawali się zbierać do ataku, Fran Tudor prostopadłym podaniem z własnej połowy minął Piątkowskiego i Augustyniaka. Urywający się Patryk Makuch nie dał się dogonić. Pewnie pokonał Hindricha po ziemi i Raków prowadził.
I nie było bynajmniej mowy o szybkiej odpowiedzi gospodarzy, Legia pozostawała tłem dla przyjezdnych. Pierwszym momentem ulgi była poważnie wyglądająca kontuzja Lamine’a Diaby-Fadigi w 30. minucie, którego zastąpił Oliwier Kwiatkowski. Po zmianie powinno być 2:0, bo Hindrich wybił strzał Emrelego pod nogę Makucha, jednak ten trafił tylko w słupek.
Dopiero po tym uderzeniu gospodarze wzięli się za grę w ofensywie, lecz najpierw była boczna siatka, a następnie Wiunnyk uderzał kilka metrów obok bramki. Do szatni gospodarze schodzili bez pomysłu, a wrócili już bez Stępniewskiego.
Wprowadzony Biczachczian był elementem zmian na lepsze, choć wyrównanie dał dobrze znany element: Augustyniak z linii bocznej wrzucił piłkę w pole karne, a oddalona na granicę pola karnego piłka trafiła na nogę Chodyny. Huknął pod dalszy słupek na 1:1.
Trybuny przy Łazienkowskiej w końcu oglądały wyrównaną grę, tyle że Hindrich popełnił paskudny błąd w 58. minucie. Oddał piłkę Pieńce i choć zatrzymał jego uderzenie, to piłka trafiła do Emrelego, a ten oddał Erickowi Otieno, który na chłodno posłał ją od słupka do siatki. I nie było to ostatnie słowo gości. Ten sam Otieno niecałe trzy minuty później miękko wrzucił piłkę przed bramkę. Tam Kwiatkowski zgubił Piątkowskiego i klatką piersiową podbił wynik na 3:1.
„Wojskowi” ruszyli do wyrównywania rachunków w fazie meczu w zasadzie pozbawionej defensywy. Wahan Biczachczian przymierzył z linii szesnastki perfekcyjnie pod słupek na 2:3, zaś trzy minuty później Deziel głową dał wyrównanie po wrzutce z narożnika. Czy nie dał? Gol został anulowany z powodu przeszkadzania bramkarzowi.
Tarik Karić odetchnął, jednak mecz pozostawał szaloną wymianą ciosów. Kolejny zadał legionistom Kwiatkowski, wyrastając na zupełnie nieprzewidywalnego bohatera spotkania. W 72. minucie Mahir Emreli upokarzająco łatwo wszedł z piłką w pole karne, utrzymał ją i dograł na drugi koniec bramki, gdzie Kwiatkowski uniknął spalonego i załadował z dużą mocą pod poprzeczkę na 4:2.
Miało być 3:3, a znów trzeba było gonić wynik. Gola kontaktowego szukał choćby Wahan w 82. minucie, jednak Karić zdołał to uderzenie zdusić. Próbował też Piątkowski, ale pustoszejące trybuny potwierdzały, że wiary w uratowanie choćby punktu nie ma. I nie było, Dawid Szwarga w końcu pokonał Marka Papszuna, wykonując przedostatni krok w kierunku opuszczenia strefy spadkowej.

Jagiellonia Białystok - GKS Katowice (1:0)
Rozpoczęty w ciszy pojedynek szybko przyniósł pierwszą okazję po strzale Jesusa Imaza, który wybronił Gabriel Kobylak. Nie był to zwiastun efektownej gry – Jagiellonia była zbyt statyczna, a Katowiczanie pressingiem trzymali miejscowych na dystans w kolejnych próbach zawiązania ataku.
Dopiero w okolicach kwadransa „Duma Podlasia” zaczęła się oswobadzać, ale to GieKSa zmusiła Abramowicza do obrony strzału Kowalczyka zanim liniowy podniósł chorągiewkę w 18. minucie. Po wybiciu 30. minuty Kamil Jóźwiak i Kajetan Szmyt po rzucie rożnym uderzali zza pola karnego – jeden został zablokowany, a drugi przestrzelił.
Zwłaszcza Jóźwiak bardzo dobrze wyglądał w pierwszej odsłonie, walcząc raz za razem z Pau Restą. Choć to Szmyt wydawał się bliższy otwarcia wyniku w 41. minucie, zablokowany w ostatniej chwili przez Klemenza. Po bezbramkowej pierwszej części GKS wyglądał lepiej, gdy nadział się na szybki atak „Jagi” w 53. minucie. Po zablokowaniu strzału goście ruszyli w drugą stronę i Abramowicz zatrzymał próbę Szkuryna.
Wreszcie mecz nabrał barw, a Jagiellonia docisnęła śrubę gościom: w 66. minucie Resta bohatersko zatrzymał Preleca, który sekundy później uderzał pod poprzeczkę i Kobylak wybijał nad bramkę. Rzut rożny nie dał efektu, za to wolny moment później – owszem! Lozano wrzucił piłkę przed bramkę, a Ilia Szkuryn próbą wybicia załadował piłkę z bliska do swojej bramki.
Białorusin nie mógł rozpamiętywać błędu, bo w 76. minucie Sergio Lozano atakował ponownie. Tym razem sam z 15 metrów huknął, Kobylak wybiciem oddał mu piłkę, a następnie zatrzymał też dobitkę!
Pod drugą bramkę oglądaliśmy niegroźną główkę Szkuryna w 81. minucie, ale moment później zapachniało remisem: sędzia Daniel Stefański podyktował rzut karny po zwarciu Jóźwiaka z Wasielewskim i dopiero wizyta przed ekranem pokazała, jak oszukał go zawodnik GieKSy. Mimo walki do końca – choćby dwoma strzałami Szkuryna z bliska – GKS nie wskórał już nic przy Słonecznej, dzięki czemu miejscowi doganiają gości w środku tabeli z 21 punktami.

